Czytam
artykuł w Newsweeku o wykształconych, zadbanych matkach, łączących pracę z macierzyństwem, w rzeczywistości jednak sfrustrowanych i wypalonych i - choć to smutne - cieszę się, że ktoś próbuje podważyć
mit matki Polki.
Kocham moje dzieci nad życie, to one dają mi najwięcej szczęścia, dzięki nim się wzruszam, śmieję, rozpływam w zachwytach, ale też... płaczę, złoszczę się, czuję się bezradna i słaba. Popieram wszelkie akcje społeczne przeciwko stosowaniu przemocy fizycznej i psychicznej wobec dzieci, oburzam się, gdy słyszę o przypadkach znęcania się nad nieletnimi, ale wiem, że ja również nie zawsze zachowuje się tak, jak powinna zachowywać się idealna matka... Myślałam, że coś jest ze mną nie tak, że potrzebuję pomocy specjalisty, bo choć uwielbiam moje maluchy, czasem mam ich dość. Mam ochotę wyjść z domu i nie wracać. Okazuje się, że nie jestem osamotniona w swoich odczuciach...
