DNI OTWARTE - NA BOSAKA

NA BOSAKA ZAPRASZA NA DRZWI OTWARTE - SPOTKANIE #2

We wrześniu poprzedniego roku w Mosinie powstało DOMOWO LEŚNE przedszkole oraz WOLNA SZKOŁA.

DOMOWE, bo oparte na bliskich, rodzinnych RELACJACH; wzmacniające potrzeby i POCZUCIE WARTOŚCI dziecka, zapewniające OPIEKĘ i BEZPIECZEŃSTWO. 

LEŚNE, bo kontakt z PRZYRODĄ, bliskość z harmonią natury, która jest dla nas wszystkich pierwotnym, pierwszym DOMEM, wspiera w dzieciach poczucie BLISKOŚCI i kontaktu z ŻYCIEM. 

PRZEDSZKOLE i WOLNA SZKOŁA mieszczą się przy ulicy Chopina, w małym murowanym domku, z dużym OGRODEM, blisko LASU. 

Zapraszam rodziców, dzieci, jak i wszystkich zainteresowanych wolnościową, spersonalizowaną , opartą na szczerej i autentycznej relacji edukacją :)

REKRUTACJA TRWA PERMANENTNIE, 

W OKRESIE WIOSENNYM ZAPRASZAMY NA DNI OTWARTE!

Link do wydarzenia: https://www.facebook.com/events/204747453342581/

Czytaj dalej →

KOLEKTYW EDUKACYJNY ZAPRASZA NA DZIEŃ WOLNEJ I LEŚNEJ EDUKACJI

Dzień wolnej i leśnej edukacji to inicjatywa stworzenia dla dzieci jak i rodziców tymczasowej wolnej i demokratycznej przestrzeni edukacyjnej.

Zapraszamy dzieci w wieku od 4 do 12 lat, jak i rodziców na kilkugodzinny wolny sobotni warsztat. W przestrzeni leśnego przedszkola i wolnej szkoły, naszego pięknego ogrodu i indiańskiego namiotu, zadzieję się to co w nas, dzieciakach i rodzicach najbardziej żywe. Będziemy malować, muzykować, grać w najróżniejsze gry, włóczyć się po lesie, budować szałasy, palić ogniska, rysować chmury, zaglądać mikroskopem w najróżniejsze dziury :)

Celem naszego wydarzenia jest akceptacja i zachęta dzieci do bycia autentycznie sobą. Swobodna zabawa, bliskość z naturą, kreatywność i bezprzemocowość to części składowe naszego wolno - leśnego dnia.

Zapewniamy napoje zimne i ciepłe bez ograniczeń.
Prosimy jednak o zaopatrzenie się w podręczny prowiant.

Dzieci poniżej 4 roku życia, wyłącznie pod opieką rodziców.

Warsztat prowadzić będą mentorzy przedszkola leśnego i wolnej szkoły.

Koszt warsztatu 30 zł od dziecka.

ZGŁOSZENIA proszę słać na maila kolektyw.edu@gmail.com z dopiskiem DOBRY DZIEŃ.

Źródło: https://www.facebook.com/events/228983297569699/

Czytaj dalej →

CYKL SPOTKAŃ EDUKACYJNYCH DLA RODZICÓW

W ramach projektu "Puszczykowo - strefa edukacyjna" Przedszkole Publiczne Czarodziejski Zamek i Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Puszczykowie zapraszają rodziców do wzięcia udziału w cyklu spotkań edukacyjnych pt. "Świadomy rodzic to ja". Celem inicjatywy jest wspieranie świadomego rodzicielstwa oraz stworzenie platformy wsparcia dla rodziców.

Harmonogram spotkań:

1. 09.03.2016 godz. 16:00 prelekcja dla rodziców na temat metod wychowawczych

2. 30.03.2016 godz. 16:00 prelekcja dla rodziców na temat gotowości szkolnej

3. 13.04.2016 godz. 16:00 warsztaty dla rodziców na temat nagradzania i karania dzieci

4. 28.04.2016 godz. 16:00 prelekcja dla rodziców na temat komunikacji w rodzinie

ZAPISY NA BEZPŁATNE WARSZTATY - tel.: 605 90 36 44,  www.przedszkole-zamek.pl

ŹRÓDŁO:

http://puszczykowo.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=4540%3Aprojekt-qpuszczykowo-strefa-edukacyjnaq&catid=1%3Aaktualnoci&Itemid=249

Czytaj dalej →

Czy traktujesz swoje dziecko poważnie? / "Twoje kompetentne dziecko"

Jesper Juul, Twoje kompetentne dziecko. Dlaczego powinniśmy traktować dzieci poważniej? Wydawnictwo MIND, Podkowa Leśna 2012.

Jak głosi napis na okładce książki - to lektura obowiązkowa świadomego rodzica. Jest interesująca, dająca do myślenia, choć nieco kontrowersyjna. Zdaniem autora "tradycyjne" metody wychowawcze, oparte (wg Juula) na pojmowaniu rodziny jako struktury władzy (silniejszy sprawuje kontrolę nad słabszym), są przestarzałe, niepotrzebne, a wręcz szkodliwe. Jesper Juul wychodzi z założenia, że dziecko rodzi się jako pełnowartościowy człowiek i trzeba je traktować poważnie, a więc jako osobę społeczną, wrażliwą i empatyczną. 

Podstawowym problemem omawianym w książce jest konflikt między jednostką a społeczeństwem, zwany przez autora konfliktem między integralnością (samoświadomością, tożsamością) a współdziałaniem.

"Kiedy dzieci przestają współdziałać to dzieje się tak dlatego, że, albo zbyt mocno i zbyt długo starały się do tej pory, albo została naruszona ich integralność osobista. Nigdy nie dzieje się to z braku chęci do współdziałania”. (s. 40)

Czytaj dalej →

Prawo własności dwulatka

Jeśli mi się to podoba – jest moje.
Jeśli mam to w ręku – jest moje.
Jeśli mogę ci to odebrać – jest moje.
Jeśli miałem to przed chwilą – jest moje.
Jeśli to jest moje, nigdy nie może być twoje, w żaden sposób i w żadnej formie.
Jeśli coś robię albo buduję, wszystkie kawałki są moje.
Jeśli jest podobne do mojego – jest moje.
Jeśli myślę, że to jest moje – jest moje.

Cytat pochodzi z książki: Tracy Hogg, Melinda Blau, Zaklinaczka dzieci. Jak rozwiązywać problemy, wychowawcze, Helion, Gliwice 2007.

Czy zabawka zawsze należy się dziecku, które najgłośniej płacze? 

Czy powinniśmy zmuszać dziecko, by dzieliło się swoimi zabawkami? 

Jeśli chcemy, by dziecko nauczyło sztuki dialogu i porozumienia, pokażmy lepiej, jak rozmawiać, ustalać zasady i bronić własnego zdania. Zapewne nie będzie to łatwe zadanie, ale myślę, że warto próbować.

Polecam artykuł Co się dzieje, kiedy zmuszamy dziecko do dzielenia się ze strony www.dziecisawazne.pl.

Czytaj dalej →

GRY KOMPUTEROWE - warto wiedzieć

"Gry komputerowe mają pozytywny wpływ na inteligencję i zdolności dzieci – podkreślają eksperci od edukacji. Rozwijają spostrzegawczość, uczą myślenia przestrzennego i strategicznego, a także wpływają na rozwój mózgu, sprawiając, że mały gracz potrafi wykonywać kilka zadań równocześnie. (...) Pedagodzy tłumaczą, że w trakcie grania mózg wbrew pozorom nie rozleniwia się, tylko jest pobudzony i działa na wysokich obrotach. U małych graczy następuje błyskawiczne usprawnienie koordynacji ruchowo-wzrokowej, rozwija się wyobraźnia przestrzenna i zdolność do nieszablonowego myślenia".

(Źródło: http://www.lifestyle.newseria.pl/newsy/gry_komputerowe_sa,p1167472352)

A z drugiej strony:

"(...) bezkrytyczne korzystanie z gier nie prowadzi ani do rozszerzenia horyzontów dziecka, ani do zrozumienia zasad funkcjonowania nowych technologii informacyjnych, wręcz przeciwnie może doprowadzić go do grania nałogowego, czyli uzależnienia, które jest coraz częstszym zjawiskiem".
(Źródło: http://www.wydped.com.pl/np/np%2010-11_1_od%20str.%2034-43.pdf)

Niewątpliwą wadą gier jest to, że wypierają inne formy spędzania wolnego czasu - sport, spacer, zabawę na świeżym powietrzu. Niekorzystnie na dziecko wpływa również pozycja przyjmowana podczas grania. Najgorsze jest jednak ryzyko uzależnienia... Rodzice muszą być czujni. Ale - jak mawia moja mama - "bez przesadyzmu", nic złego się nie stanie, jeśli dziecko raz po raz pogra w dobrą, rozwijającą grę, a może przy okazji czegoś się nauczy. Trzeba tylko wybrać odpowiednią grę... 

Wybór gry - pomoc

W wyborze  gry odpowiedniej dla dziecka pomagają rodzicom:

- Ogólnoeuropejski System Klasyfikacji Gier - PEGI, który dzieli gry na przedziały wiekowe: 3, 7, 12, 16 i 18 lat. Klasyfikacja wiekowa nie uwzględnia poziomu trudności ani umiejętności niezbędnych do korzystania z danej gry, ale dostarcza wiarygodnych informacji o stosowności gry z punktu widzenia ochrony małoletnich przed dostępem do niewłaściwych treści.

- PIKTOGRAMY, które informują, czy w grze występuje wulgarne słownictwo, przemoc, erotyka i używki.

Źródło: http://www.mg.gov.pl/node/21167

Warto przeczytać artykuł Ryszarda Błaszkiewicza (Uniwersytet Jana Kochanowskiego), Gry komputerowe a zdrowie dziecka w młodszym wieku szkolnym. „Nauczanie Początkowe” R. XXXIV, nr 1, 2010/2011. Dostępny on-line. 

Czytaj dalej →

MATKA NIE-BOSKA

Czytam artykuł w Newsweeku o wykształconych, zadbanych matkach, łączących pracę z macierzyństwem, w rzeczywistości jednak sfrustrowanych i wypalonych i - choć to smutne - cieszę się, że ktoś próbuje podważyć mit matki Polki.

Kocham moje dzieci nad życie, to one dają mi najwięcej szczęścia, dzięki nim się wzruszam, śmieję, rozpływam w zachwytach, ale też... płaczę, złoszczę się, czuję się bezradna i słaba. Popieram wszelkie akcje społeczne przeciwko stosowaniu przemocy fizycznej i psychicznej wobec dzieci, oburzam się, gdy słyszę o przypadkach znęcania się nad nieletnimi, ale wiem, że ja również nie zawsze zachowuje się tak, jak powinna zachowywać się idealna matka... Myślałam, że coś jest ze mną nie tak, że potrzebuję pomocy specjalisty, bo choć uwielbiam moje maluchy, czasem mam ich dość. Mam ochotę wyjść z domu i nie wracać. Okazuje się, że nie jestem osamotniona w swoich odczuciach...

Czytaj dalej →

AKCJA "CZYTAM SOBIE"

I znów o czytaniu. Pisałam już, jak ważne jest oswajanie dziecka z książką od pierwszych dni życia (Jak wychować szczęśliwego i mądrego człowieka) oraz gdzie szukać pomocy przy wyborze lektur dla małych czytelników (Książki dla dzieci - jak dokonać wyboru?), a teraz zachęcam, by przyłączyć się do AKCJI "CZYTAM SOBIE". 

Rodzice, którzy chcą pomóc dziecku w nauce czytania, znajdą na stronie AKCJI (www.czytamsobie.pl) ciekawe i przydatne materiały, m.in. fragmenty książek, kolorowanki i odznaki czytelnika, a w zakładkach „Okiem eksperta” i „Tworzyć dla dzieci” - porady i opinie znawców tematu. 

Książki z serii "Czytam sobie"podzielone są na trzy poziomy trudności, według stopnia zaawansowania w czytaniu. To ważne, by dziecko czytało książki adekwatne do swoich umiejętności. Książki za trudne mogą zniechęcać, a zbyt proste i infantylne - nudzić. 

Rodzice, którzy chcą uczyć swoje dzieci czytać, ale nie wiedzą, jak się za to zabrać, powinni poznać 10 sposobów na dobry początek dziecięcej przygody z czytaniem (Poradnik samodzielnego czytania).

Czytaj dalej →

Jak wychować szczęśliwego i mądrego człowieka

"Bez względu na to ile masz zajęć, najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla przyszłości swego dziecka, oprócz okazywania mu miłości przez przytulanie, jest codzienne głośne czytanie oraz radykalne ograniczenie telewizji".

Jim Trelease, autor The Read-Aloud Handbook (Podręcznik głośnego czytania)
"BADANIA POTWIERDZAJĄ, ŻE GŁOŚNE CZYTANIE DZIECKU:

- zaspokaja jego potrzeby emocjonalne: miłości, uwagi, stymulacji,

- buduje mocną więź pomiędzy dorosłym i dzieckiem,
- wspiera rozwój psychiczny dziecka,
- wzmacnia poczucie własnej wartości,
- uczy poprawnego języka, rozwija zasób słów, daje swobodę w mówieniu,
- ćwiczy pamięć,
- uczy samodzielnego myślenia: logicznego, przyczynowo-skutkowego, krytycznego,
- rozwija wyobraźnię,
- poprawia koncentrację,
- przygotowuje do samodzielnego czytania i pisania,
- przynosi ogromną wiedzę ogólną, daje dostęp do informacji na każdy temat,
- ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole,
- uczy odróżniania dobra od zła, rozwija wrażliwość moralną,
- jest znakomitą rozrywką; rozwija poczucie humoru,
- zapobiega uzależnieniu od telewizji, komputera, gadżetów elektronicznych, 
- chroni dziecko przed zagrożeniami ze strony kultury masowej,
- jest zdrową ucieczką od nudy i niepowodzeń,
- przeciwdziała demoralizacji i przemocy,
- daje dostęp do życia, myśli i dzieł największych ludzi różnych epok,
- kształtuje na całe życie nawyk czytania i  poszerzania wiedzy".

(Źródło: Pierwsza książka mojego dziecka. Projekt Fundacji "ABCXXI - Cała Polska czyta dzieciom", s. 3).

Jest przynajmniej dwadzieścia powodów, dla których warto głośno czytać dziecku. Najlepiej zacząć od pierwszych dni życia lub jeszcze w trakcie ciąży. Nawet jeśli wydaje nam się, że dziecko nie słucha i nie interesuje się książkami, czytajmy! Potrzeba czasu, by wychować młodego czytelnika, nie zniechęcajmy się, gdy dziecko grymasi i przerywa. Zanim dziecko zacznie mówić, musi się osłuchać z poprawną polszczyzną. 

Czytaj dalej →

Komunikaty dobrego dziecka

NIE PSUJ MNIE. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.

NIE BÓJ SIĘ STANOWCZOŚCI. Właśnie tego potrzebuję - poczucia bezpieczeństwa.

NIE BAGATELIZUJ MOICH ZLYCH NAWYKÓW. Tylko Ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze możliwe.

NIE CHROŃ MNIE PRZED KONSEKWENCJAMI. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.

NIE ZRZĘDŹ. W przeciwnym razie muszę się przed Tobą chronić i robię się głuchy.

NIE DAWAJ MI OBIETNIC BEZ POKRYCIA. Czuję się przeraźliwie stłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.

NIE SPRAWDZAJ Z UPOREM MANIAKA MOJEJ UCZCIWOŚCI. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.

NIE BĄDŹ NIEKONSEKWENTNY. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w Ciebie.

NIE ODTRĄCAJ MNIE, GDY DRĘCZĘ CIĘ PYTANIAMI. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić Cię o wyjaśnienie, poszukam ich gdzie indziej.

NIE WMAWIAJ MI, ŻE MOJE LĘKI SĄ GŁUPIE. One po prostu są.

NIE WYOBRAŻAJ SOBIE, IŻ PRZEPRASZAJĄC MNIE STRACISZ AUTORYTET. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej Ci się nawet nie śniło.

NIE BĄDŹ ŚLEPY I PRZYZNAJ, ŻE JA TEŻ ROSNĘ. Wiem jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób wszystko, żeby nam się udało.

NIE BÓJ SIĘ MIŁOŚCI. NIGDY.

Źródło: Biuletyn Akademii Nauki (www.akademianauki.pl)

Czytaj dalej →

"Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły" - CZ. 2 - KARANIE

Druga część wskazówek dotyczących komunikacji z dzieckiem zaczerpniętych z książki "Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły".

I. ZAMIAST KARANIA

STOSOWANIE KAR wywołuje nienawiść, chęć odwetu, opór, poczucie winy i braku własnej wartości, rozczulanie się nad sobą. 

KARY SĄ BEZSKUTECZNE, nie przynoszą zamierzonych efektów, rozpraszają dziecko, które przestaje myśleć o tym, co zrobiło źle i jak to naprawić, a skupia się na chęci odwetu (kary pozbawiają dziecko możliwości zmierzenia się z własnym złym zachowaniem).

ZAMIAST KARANIA:

• powiedz, w czym dziecku może Ci pomóc
• wyraź ostry sprzeciw wobec złego zachowania
• przedstaw swoje oczekiwania
• pokaż dziecku, jak może naprawić zło
• zaproponuj wybór
• przejmij inicjatywę
• daj odczuć dziecku konsekwencje złego zachowania

ABY ROZWIĄZAĆ PROBLEM:

• porozmawiaj o uczuciach i potrzebach dziecka
• porozmawiaj o własnych uczuciach i potrzebach
• wspólnie zastanówcie się nad rozwiązaniem dobrym dla obu stron
• spiszcie wszystkie pomysły
• wybierzcie pomysły, które wprowadzicie w życie

PROBLEM Z MAŁYM DZIECKIEM, KTÓRE DOTYKA CZEGOŚ, CZEGO NIE POWINNO

Małe dziecko, nawet jeśli jeszcze nie mówi, słucha i rozumie. Lepiej zatem przekazać mu informację niż ukarać uderzeniem po rączce, np. "Nie można lizać noża, możesz polizać łyżeczkę, jeśli chcesz", "Filiżanka może się zbić, lepiej pobaw się plastikowymi kubeczkami, które się nie zbiją". 



Tekst powstał na podstawie książki; A. Faber, E. Mazlish, Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły, tłum. M. Więznowska, B. Horosiewicz. Poznań, Media i Rodzina Sp. z o.o. 2012.

Czytaj dalej →

"Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły" - cz. 1

"Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły" to poradnik dla rodziców poświęcony metodom efektywnego działania i komunikacji z dzieckiem w trudnych sytuacjach. Uczy, jak pomóc dzieciom, by radziły sobie z własnymi emocjami, podpowiada, jak zachęcać do współpracy i samodzielności, a także porusza problem karania i nagradzania. Każdy rozdział wzbogacony został w komiksowe rysunki, obrazujące różne scenki rodzinne, które trafiają w sedno sprawy i przemawiają do wyobraźni. Autorki rozważają wątpliwości zgłaszane przez rodziców, opisują prawdziwe sytuacje i problemy, a na koniec podają zestaw ćwiczeń mających ułatwić rodzicom zmianę zachowań w celu poprawy relacji z dziećmi.

Poniżej kilka wskazówek zaczerpniętych z poradnika.

Czytaj dalej →